13 Nisan 2012 Cuma
Mükemmel yorumcu...'Nina Zilli'
Çok fazla bilinmiyordur muhtemelen, fakat bilinmesi gereken önemli bir ses olduğunu düşünüyorum Nina Zilli'nin . Ben onu '50 mila' şarkısı ile tanıdım ve çok ilgimi çekti. İtalyanca şarkıları beğeniyorsanız birkaç şarkısını dinleyin derim...:)
Hayvan Barınakları
Hayvan Barınaklarındaki köpeciklerin yiyeceğe, birtakım ilaçlara, kullanılmayan battaniyelere, gazetelere, paspaslara ve özellikle sevgiye ihtiyaçları var. İşiniz olmadığı bir gün onları ziyaret edin. Oradan çıkışınızda emin olun sinir ve stresten arınmış olacaksınız...
Daha dün Yedikule Hayvan barınağındaydım. Sokağa girdiğiniz an merakla koşturup kimin geldiğine bakıyorlar. Tabi bu bakanlar dışarıda duranların sadece çok az bir kısmı. Asıl hayvanlar yarı kapalı bir alanda barındırılıyorlar. Bu yüzden kışın soğukta hepsi donuyor maalesef :(
Daha dün Yedikule Hayvan barınağındaydım. Sokağa girdiğiniz an merakla koşturup kimin geldiğine bakıyorlar. Tabi bu bakanlar dışarıda duranların sadece çok az bir kısmı. Asıl hayvanlar yarı kapalı bir alanda barındırılıyorlar. Bu yüzden kışın soğukta hepsi donuyor maalesef :(
Hepsinin ayrı bir hikayesi var; kimi sahipleri tarafından camdan atılarak felçli kalıyor, kimi sokağa zincirlenip orada terk ediliyor, kimi kanser olduğu için sokağa bırakılıyor ve daha nice vicdansızlıklar ile terk ediliyorlar.
İlk barınağa gittiğimde sahibinin 5. kattan attığı bu yüzden de arka ayakları tutmayan bir köpeği çok sevmiştim. 'Fakir' reklamındaki şirin köpekle aynı cinsti. Bir dahaki gittiğimde orada olmadığını farkettim ve biraz korkarak nerede olduğunu sordum. Meğersem biri sahiplenmiş ve tedavi ettirmiş, artık yürüyormuş! :)
Belediyelerin yardımcı olmadığını, borçlarla yemekler alındığını ve köpeklerin zar zor tedavi ettirildiğini öğrendim. Orada birkaç gönüllü başlarında ve onlar çabalıyorlar. Merhametli ve iyi insanlar şüphesiz.
Oradaki gönüllülerin anlattığı kadarıyla, barınağa gelen köpekler ne kadar hasta veya yaşlı olursa olsunlar ölmek istemiyorlarmış ve direniyorlarmış.
Fakat Yedikule'dekiler diğer barınaklardakilere göre daha şanslılar. Diğerlerinin durumu daha kötüymüş ve pek fazla yardım görmüyorlarmış.
Bu köpecik ilk gittiğim zamanlarda çok ağlıyordu. Ama sonradan ortamına alışmışa benziyor:) Elinizi uzattığınız an o da patisini kaldırıyor el sıkışıyorsunuz:)
Eğer azıcık da olsa hayvan sevgisi varsa içinizde, lütfen onları ziyarete gidin, evinizde birikmiş gazeteleriniz varsa onları götürün, artık yemekleriniz varsa veya durumunuz fena değilse onlara mama alıp götürebilirsiniz. Bazı ilaçlara ihtiyaçları oluyor, veya küçük köpeklerin süte ihtiyaçları olabiliyor.
Biraz da olsa bilinçlenebilirsek ve bunda katkım olursa çok sevinirim:)
Kaydol:
Yorumlar (Atom)
